Column door Selina Roskam: ‘Bouwden we maar huizen van Lego…’


Over de legolisering van de bouwsector, door Selina Roskam.

Het bouwen gaat net zo makkelijk als het afbreken. Alles past in elkaar. Ramen, deuren, muren en dak. Bijzondere elementen zoals een schuifdeur zijn ook onderling uitwisselbaar. Er valt te kiezen uit vele kleuren, zonder prijsverschil. Kwaliteit is goed. En het ziet er ook nog vrolijk uit. LEGO dus.

Zo’n 35 jaar geleden kreeg ik mijn eerste Lego. Helemaal blij was ik ermee. Goed kijken naar het plaatje en dan bouwen maar. Eerst een klein modelletje, later ook echte huisjes, of zelf een manege of vliegveld.
Mijn kinderen spelen nu ook met Lego. Aan de blokjes, 2 bij 4 of 8 bij 1, is niets veranderd. Het past in elkaar, oud, nieuw, voor jongens of voor meisjes. Ik vind het zelfs erg leuk om mooie oude modellen op marktplaats te scoren en die als cadeautje te geven.

Maar stel nou dat de echte wereld ook uit Legoblokjes bestond? Zou de introductie van de circulaire economie in de bouw dan niet veel sneller gaan?

Een paar voorbeelden:
In het boekje van het huis kun je terugvinden welke blokjes zijn opgenomen. Een gebouwenpaspoort, zoals nu in de Green deal circulair bouwen wordt bedacht, is dan niet nodig.

Een model van te voren bouwen is ook makkelijk. Zelfs kinderen kunnen het. Lego biedt nu zelf platforms aan waarbij je kunt bouwen, of zelfs spelletjes kunt doen met de lego. Je plaatje voeg je toe bij je Omgevingsvergunning, inclusief materialenberekening. Alles is al bedacht, dus een kwestie van aanvinken.

Alle blokjes zijn onderling goed toepasbaar. Verandert het gebruik van je huis? Dan bouw je toch wat eraan vast? Of het dak eraf en een verdieping erop? Of juist eraf als de kinderen het huis uit zijn?

Bepaalde blokken voeren elektra waar je je apparaat of lampje op kunt aansluiten. Laagspanning en alles op USB lijkt me wenselijk.

En je kunt ze onderling uitwisselen. Tweedehands winkels, met vrijwel dezelfde kwaliteit, bieden een keur aan mogelijkheden van bouwonderdelen. En die passen gewoon. Je hoeft ze niet op maat te maken.
In de “echte” wereld zie je dergelijke initiatieven als ontstaan. Plekken waar materiaal wordt verzameld, bewerkt en hergebruikt. Maar het meeste moet worden gedown-grade. Het is een bouwmateriaal met een mindere kwaliteit dan voorheen.

Voor beheer en onderhoud is het nog makkelijker. Is iets stuk, dan kun je het eenvoudig vervangen door een zelfde blokje. Zelfde kwaliteit, zelfde vorm.

Voor architecten lijkt me het trouwens het lastigste. Kunnen die uit de voeten met Lego-blokken? Als je wel eens in het miniland van Legoland bent geweest, Günzburg of Billund, dan weet je dat dat ook geen probleem moet zijn.

Helaas bestaan onze huizen en gebouwen niet uit Lego. Huizen zijn het resultaat van architecten, aannemers en installateurs, commerciële gebouwen het resultaat van een financieel product. Misschien kunnen we wat leren van Lego. In ieder geval dat bouwonderdelen altijd van goede kwaliteit blijven.

Beeld Lego: Selina Roskam